సెనెకా, సు. 49
జీవితం క్లుప్తత గురించి
సెనెకా ఈ వ్యాసాన్ని తన స్నేహితుడు పౌలినస్కు రాశాడు. అతని వాదనను ఇప్పటివరకు ఎవరూ మెరుగుపరచలేదు:
మనకు బతకడానికి తక్కువ సమయం ఉందని కాదు, మనం దాంట్లో చాలా భాగాన్ని వృథా చేస్తున్నాం. జీవితం తగినంత పొడవైనది, ఉదారంగా ఇవ్వబడింది — అత్యంత గొప్ప పనులు సాధించడానికి — దానంతటినీ బాగా పెట్టుబడి పెడితే.
కానీ జీవితం విలాసంలో, నిర్లక్ష్యంలో వృథా అయినప్పుడు, విలువైన ఏ పనికీ ఖర్చు కానప్పుడు, చివరి గడియలో మనం గ్రహిస్తాం: గడిచిపోవడం మనం గమనించని జీవితం గడిచిపోయిందని.
అలాగే ఉంది: మనకు చిన్న జీవితం ఇవ్వబడలేదు, మనమే దాన్ని చిన్నది చేస్తాం. మనకు తక్కువ ఇవ్వబడలేదు, ఉన్నదాన్ని మనం వృథా చేస్తాం.
మనుషులు తమ ఆస్తిని కాపాడుకోవడంలో పొదుపరులు; కానీ సమయం ఖర్చు విషయానికి వస్తే, పిసినారితనం సబబైన ఆ ఒక్క విషయంలోనే అత్యంత దుబారా చేస్తారు.
అందరూ తమ జీవితాన్ని తొందర పెడతారు, భవిష్యత్తుపై ఆరాటంతోనూ వర్తమానంపై విసుగుతోనూ బాధపడుతూ. కానీ తన సమయమంతా తన సొంత అవసరాలకే వెచ్చించేవాడు, ప్రతి రోజునూ చివరి రోజులా ప్రణాళిక వేసుకునేవాడు, రేపటి కోసం ఆరాటపడడు, భయపడడు.