Epikur, ok. 300 p.n.e.
List o szczęściu
Epikur napisał ten list do ucznia imieniem Menojkeus. To jedna z najstarszych zachowanych nauk o tym, jak dobrze żyć. Kluczowe fragmenty:
Niech nikt za młodu nie zwleka ze zgłębianiem tego, jak dobrze żyć, ani nie nuży się tym na starość. Nikomu bowiem nie jest ani za wcześnie, ani za późno dbać o zdrowie duszy.
Przywyknij do myśli, że śmierć jest dla nas niczym. Wszelkie dobro i wszelkie zło tkwi bowiem w doznaniu — a śmierć jest końcem doznania. Dlatego najstraszniejsze ze zła, śmierć, jest dla nas niczym: dopóki istniejemy, śmierci nie ma; a gdy śmierć jest, nas już nie ma.
Głupi jest ten, kto mówi, że boi się śmierci nie dlatego, że zaboli, gdy przyjdzie, lecz dlatego, że boli jej oczekiwanie. To, co nie dręczy, gdy jest obecne, sprawia tylko pusty ból, gdy się na nie czeka.
Mędrzec ani nie odrzuca Życia, ani nie lęka się jego końca. Życie go nie uraża, a przestać żyć nie uważa za zło. Tak jak wybiera nie po prostu największą ilość jedzenia, lecz najprzyjemniejsze, tak cieszy się nie najdłuższym czasem, lecz najprzyjemniejszym.
Musimy pamiętać, że przyszłość nie jest ani całkiem nasza, ani całkiem nie nasza, abyśmy ani nie oczekiwali jej jako pewnej, ani nie rozpaczali nad nią jako pewną, że nie nadejdzie.