Epiktet, ok. 125
Encheiridion
Epiktet urodził się niewolnikiem i stał się najbardziej szanowanym nauczycielem Rzymu. Jego uczniowie zebrali jego zasady życia w krótki podręcznik:
Jedne rzeczy są w naszej mocy, inne nie. W naszej mocy są sąd, dążenie, pragnienie, niechęć — słowem, wszystko, co jest naszym własnym dziełem. Nie w naszej mocy są ciało, majątek, reputacja, urząd — wszystko, co nie jest naszym własnym dziełem.
Ludzi niepokoją nie rzeczy, lecz poglądy, jakie mają o rzeczach. Śmierć na przykład nie jest straszna — inaczej wydałaby się taka Sokratesowi. Groza tkwi w naszym wyobrażeniu o śmierci, że jest straszna.
Nie żądaj, by rzeczy działy się tak, jak chcesz, lecz chciej, by działy się tak, jak się dzieją, a będzie ci dobrze.
Nigdy o niczym nie mów „straciłem to”; lecz „oddałem to”. Umarło twoje dziecko? Zostało oddane. Odebrano ci majątek? Cóż, czyż i on nie został oddany?
Jak długo będziesz zwlekać z uznaniem siebie za godnego tego, co najlepsze, i z pójściem za tym, co rozstrzyga rozum? Otrzymałeś zasady, które powinieneś przyjąć, i przyjąłeś je. Na jakiego nauczyciela więc jeszcze czekasz?