Marek Aureliusz, ok. 170
Z prywatnego notatnika
Najpotężniejszy człowiek swoich czasów — rzymski cesarz — prowadził prywatny notatnik, nigdy nieprzeznaczony do publikacji. Oto zapiski, które pisał do samego siebie:
Nie śmierci powinien człowiek się bać, lecz tego, że nigdy nie zacznie żyć.
Gdy wstajesz rano, pomyśl, jakim cennym przywilejem jest być żywym — oddychać, myśleć, cieszyć się, kochać.
Nie postępuj tak, jakbyś miał żyć dziesięć tysięcy lat. Póki żyjesz, póki to jeszcze możliwe — stań się dobry.
Nie długość Życia się liczy, lecz to, jak jest przeżyte. Spójrz na ogrom czasu za tobą, a przed tobą na kolejną bezkresną przestrzeń. Jaka w tym różnica między tym, kto żyje trzy dni, a tym, kto żyje trzy pokolenia?
Wszystko, co słyszysz, to opinia, nie fakt. Wszystko, co widzisz, to perspektywa, nie prawda. Bardzo niewiele trzeba, by Życie było szczęśliwe; wszystko to jest w tobie, w twoim sposobie myślenia.