Friedrich Nietzsche, 1883
Zarathoestra's voorrede
Nietzsches Zarathoestra daalt van zijn berg af om de mensen één ding te zeggen. De kern van de voorrede:
Ik bezweer u, mijn broeders: blijf de aarde trouw en geloof niet degenen die u van bovenaardse verwachtingen spreken. Gifmengers zijn het, of ze het weten of niet.
Verachters van het Leven zijn het, stervenden en zelf vergiftigden, van wie de aarde moe is — laat ze dus heengaan.
Eens was de zonde tegen God de grootste zonde; maar God stierf, en met hem die zondaars. Tegen de aarde zondigen is nu het vreselijkste — de ingewanden van het ondoorgrondelijke hoger achten dan de zin van de aarde.
De mens is een koord, gespannen tussen dier en iets groters — een koord boven een afgrond. Wat groot is aan de mens, is dat hij een brug is en geen doel.
Ik heb hen lief die niet eerst achter de sterren een reden zoeken om onder te gaan en offer te zijn — maar zich aan de aarde offeren, opdat de aarde eens aan iets groters toebehore.