फ्रीड्रिश नीत्शे, 1883
झरथुष्ट्राची प्रस्तावना
नीत्शेचा झरथुष्ट्र लोकांना एक गोष्ट सांगण्यासाठी आपल्या पर्वतावरून खाली उतरतो. प्रस्तावनेचा गाभा:
माझ्या बंधूंनो, मी तुम्हाला विनवतो: पृथ्वीशी एकनिष्ठ राहा, आणि जे तुम्हाला परलोकाच्या आशांविषयी सांगतात त्यांच्यावर विश्वास ठेवू नका. ते विष कालवणारे आहेत, त्यांना ते ठाऊक असो वा नसो.
ते जीवनाचा तिरस्कार करणारे आहेत, मरत चाललेले आणि स्वतःच विषबाधित, ज्यांना पृथ्वी कंटाळली आहे — तर त्यांना नाहीसे होऊ द्या.
एकेकाळी देवाविरुद्धचा अपराध हा सर्वात मोठा अपराध होता; पण देव मेला, आणि त्याच्याबरोबर ते अपराधीही. पृथ्वीविरुद्ध पाप करणे हे आता सर्वात भयंकर आहे — अज्ञेयाच्या आतड्यांना पृथ्वीच्या अर्थापेक्षा अधिक मोल देणे.
माणूस म्हणजे एक दोर, पशू आणि काहीतरी अधिक मोठे यांच्यामध्ये बांधलेला — एका खोल दरीवरचा दोर. माणसात जे महान आहे ते हे की तो पूल आहे, अंत नाही.
मी त्यांच्यावर प्रेम करतो जे बुडून जाण्याचे आणि बळी होण्याचे कारण आधी ताऱ्यांच्या पलीकडे शोधत नाहीत — तर स्वतःला पृथ्वीसाठी अर्पण करतात, म्हणजे पृथ्वी एक दिवस काहीतरी अधिक मोठ्याची व्हावी.